Welkom in De Hellehof, in het prachtige Terheijl

Mijn voormalige partner Ingrid en ik hebben plannen gemaakt om de Hellehof te maken tot wat het nu is. In 2020 zijn we begonnen met de aanleg. De kloosterlingen van Aduard hebben aan het eind van de 15e eeuw de basis gelegd voor het huidige Terheijl. Omdat ze zo belangrijk zijn voor dit gebied wilden we het verhaal van die kloosterlingen die hier voor straf moesten werken gaan vertellen in de tuin. Door middel van symboliek en objecten.
De tuin is adembenemend mooi en draagt bij aan het vergroten van de biodiversiteit. Er zijn prachtige bloemenweides, (stromend) water, bloeiende struiken en bomen, het wemelt van de vlinders, libellen en vele andere insecten, kleine en grote zoogdieren, vogels en reptielen.
Mijn tuin en huis heb ik opengesteld voor bezoekers. Om te verbinden. In een wereld waar veel leed en onrecht bestaat. Vanwege geloof, vanwege ras, vanwege geld, vanwege oud zeer, vanuit jeugdtrauma's soms. Hoe kunnen we als gewone mensen, die toch echt niet onze medemensen willen martelen, uithongeren, op de vlucht jagen, doden, hier mee stoppen? Waarom steeds maar weer vechten en doden en niet de verbinding aangaan? Waarom polariseren en uitsluiten? Waarom niet samen de schouders eronder zetten? Op weg naar een betere, mooiere en duurzamere wereld. Door iedereen en voor iedereen. Ik blijf hopen dat die waarom vragen op den duur vergeten zullen zijn. Omdat het niet meer nodig is ze te stellen. Tot die tijd kan iedereen meewerken aan het realiseren van een betere wereld. Door je open te stellen voor anders denkenden en het gesprek aan te gaan. Met mildheid, zonder oordelen of veroordelen. Die mildheid en begrip voor de ander zou er toe kunnen leiden dat er ruimte komt voor verandering. Ten goede. Vrijheid om veilig en vertrouwd te kunnen leven in de hele wereld, met aandacht en liefde voor al het moois dat er hier op aarde is. Zodat we mooie kunnen koesteren en beschermen. Het rimpeltje dat jij zelf kunt veroorzaken kan mensen meenemen. De rimpeltjes kunnen golfjes worden en uiteindelijk uitgroeien tot een golf van verandering. Ik hoop dat de ontmoetingen en de gesprekken in de tuin bij zullen dragen aan deze golf van verandering.
De verbinding met jezelf kun je ook maken in de tuin. De bijzondere energie die je kunt ervaren in de tuin, de geuren, kleuren, het gezoem van insecten, zingende vogels, het geluid van stromend water, het spel van licht en schaduw onder de bomen maakt het gemakkelijker om weerstanden los te laten. Te ontspannen en zo in contact te komen met je gevoelswereld.

Bezoekers

Steeds meer mensen (de tamtam werkt uitstekend) komen genieten van dit paradijsje en zijn zonder uitzondering zeer onder de indruk. Regelmatig leid ik groepen rond. Dan vertel ik ze over de historie van het gebied en wat mijn bedoeling is met de tuin. Uiteraard wijs ik ze ook op de bijzonderheden in de tuin. Na de rondleiding is er natuurlijk koffie of thee in de theeschenkerij. Als mensen daar behoefte aan hebben natuurlijk. De rondleiding is gratis.  

Allemansgoed Terheijl

In 2011 werd een plan gemaakt om Terheijl weer een gezicht te geven. Het voormalige landgoed mist samenhang en ligt een beetje zonder identiteit in het landschap. Bovendien ontbreekt het hart. Geen borg of havezate meer, zoals dat bij Nienoord en Mensinge wel het geval is. Eigenlijk een rommeltje, maar in potentie wel een heel mooi rommeltje. is als uitgangspunt gekozen voor de versterking van de verschillende waarden van Terheijl. Terheijl is nou niet bepaald een eenvormig gebied. Openheid en beslotenheid, natuur en ruimte voor woningen, grootschalige landbouw en hobbyboeren, hoogtes en laagten. Een bijzonder gevarieerd landschap op een relatief bescheiden oppervlakte. Daar past geen uniforme ontwikkelingsrichting bij. Maar laat nou net het assenkruis (twee haaks kruisende wegen met de borg precies op het kruispunt van die wegen) van de voormalige borg van Terheijl het gebied heel handig opdelen!  Elk gebiedsdeel met een eigen gewenste ontwikkelingsrichting. Hierdoor krijgt het gebied meer smoel, waardoor het landschap zichzelf weer gaat vertellen. Het moet de  groene ruggengraat van Leek en Roden worden zodat kop en kont, de landgoederenzones van Nienoord en Mensinge, samen met Terheijl één geheel gaan vormen.
Een landgoed zal Terheijl nooit meer worden. Daarvoor zijn er teveel eigenaars. Toen het landgoed in 1853 werd verkocht ontstonden er 200 nieuwe eigenaren. Nu zijn het er nog meer. Maar om het gebied tot een samenhangend geheel te ontwikkelen is de naam “Allemansgoed” bedacht. Een soort van landgoed van velen. De naam zie je terug in de “Poorten van Terheijl”. Wat is dat nou weer? Tja, Terheijl ligt een beetje anoniem in het landschap. Geen fraaie zuilen met een bijbehorend hekwerk, zoals bij een landgoed, als je Terheijl binnenkomt. Alleen een gemeentelijk bord met “Terheijl” er op in grijze letters. Dat moest anders vond de gemeente Noordenveld. Een groep kunstenaars werd aangetrokken en er werd onder andere aan ze gevraagd of ze de entrees van het Allemansgoed Terheijl beter zichtbaar konden maken. Anders dan via een bord. Ze hebben zich er niet met een Jantje van Leiden van afgemaakt. Met veel inzet hebben ze, samen met een steenfabriek,  met lokaal gewonnen potklei, stenen gebakken. Voordat de stenen gedroogd en wel de oven in gingen hebben ze in de stenen een stempel gedrukt: “@Terheijl”: Allemansgoed Terheijl. Van die stenen, met een mooie dieprode kleur, hebben ze kunstwerken gelijmd. Een soort van zuilen. Twee stenen diep en tweeëneenhalve steen breed. Ruim twee meter hoog. Deze kunstwerken staan bij de wegen en paden die het Allemansgoed ontsluiten. Het zijn de hoofdentrees. Niet te missen.
De kunstenaars hebben nog veel meer gedaan. Je kunt het vinden op www.allemansgoedterheijl.nl 

Voor het project “Allemansgoed Terheijl” schrijf ik een boekje dat als gids kan dienen om de bezoekers van Terheijl in staat te stellen het landschap te “lezen”. Daarbij gaat het onder andere over de invloed van de ijstijden, de sporen die de monniken achtergelaten hebben, de zichtbare landschapselementen van de groot- en kleinschalige veenontginningen, de flora en fauna etc. Wanneer het boek klaar is weet ik nog niet. Het is nogal een uitzoekerij en een uitdaging om het leuk en leesbaar te houden. Maar het is wel heel leuk om te doen en ik steek er ook veel van op. Bovendien heb ik weer nieuwe mensen leren kennen die me van allerlei informatie voorzien over Terheijl. Erg inspirerend.